TRASMIRAS
AS RUÍNAS QUE SEGUEN MIRANDO A CHAIRA
No corazón da Limia existen lugares nos que o paso do tempo permanece visible sobre a paisaxe. Espazos nos que as pedras derrubadas, os antigos lugares de culto e a amplitude do horizonte constrúen unha relación moi directa entre memoria e territorio. O Miradoiro das ruínas do Castelo de Canderrei e da Capela da Virxe dos Remedios, no concello de Trasmiras, é un deses puntos nos que a historia continúa suspendida sobre a chaira limiá.
Situado nun pequeno alto sobre o territorio agrícola da Limia, este espazo ofrece unha ampla panorámica sobre unha das paisaxes máis características do interior galego. Desde aquí, os campos esténdense ata perderse no horizonte mentres as serras afastadas delimitan visualmente a comarca. A sensación de amplitude é inmediata e profundamente ligada á identidade da antiga Lagoa de Antela.
Mais o lugar non destaca só polas vistas. As ruínas do antigo Castelo de Canderrei introducen unha dimensión histórica especialmente poderosa na experiencia do miradoiro. A fortaleza, da que hoxe apenas permanecen restos visibles, ocupaba unha posición claramente estratéxica sobre a chaira. Como sucedía con moitos castelos medievais da Limia, o seu valor estaba directamente relacionado coa capacidade para controlar visualmente o territorio e os antigos camiños que atravesaban a comarca.
A elección do lugar continúa sendo completamente evidente. Desde este alto, a mirada percorre enormes extensións da Limia, permitindo comprender rapidamente a importancia defensiva e territorial que tivo este punto durante séculos. Nun territorio tan horizontal, incluso pequenas elevacións convertíanse en auténticas atalaias naturais sobre o val.
Ao lado das ruínas érguese tamén a Capela da Virxe dos Remedios, outro dos elementos que definen profundamente a personalidade do lugar. A súa presenza reforza esa relación tan característica da paisaxe galega entre espazos elevados, memoria relixiosa e territorio. Como sucede en moitas pequenas capelas rurais, a súa situación non responde só á funcionalidade, senón tamén á dimensión simbólica da paisaxe.
A convivencia entre ruína militar e espazo espiritual crea unha atmosfera especialmente evocadora. O visitante percibe ao mesmo tempo a pegada do poder medieval, a memoria relixiosa popular e a inmensidade tranquila da chaira limiá estendéndose baixo o monte.
Desde o miradoiro resulta tamén moi fácil comprender a transformación histórica da comarca. A horizontalidade extrema do territorio e a amplitude dos campos permiten intuír claramente a antiga presenza da Lagoa de Antela, desaparecida tras o proceso de desecación do século XX. A paisaxe agrícola actual conserva aínda a memoria visual daquela enorme superficie de auga que marcou durante séculos a vida da Limia.
O acceso ao lugar realízase por pequenos camiños locais que atravesan aldeas e terras agrícolas da contorna de Trasmiras. A medida que se gaña altitude, a sensación de dominio visual sobre o territorio aumenta progresivamente ata desembocar neste pequeno balcón natural sobre a chaira.
A luz desempeña aquí un papel fundamental. Polas mañás, as néboas baixas adoitan cubrir parcialmente os campos creando unha atmosfera especialmente silenciosa e misteriosa arredor das ruínas. Durante o día, a claridade da chaira reforza a sensación de distancia e apertura. Ao solpor, os restos do castelo e a capela proxectan sombras longas sobre o monte mentres o horizonte se tingue de dourados e violetas.
O vento é tamén unha presenza constante. A apertura da Limia fai que o aire circule continuamente arredor do alto de Canderrei, reforzando a sensación de espazo aberto e conexión directa coa paisaxe.
Historicamente, lugares como este funcionaban non só como puntos defensivos, senón tamén como referencias colectivas do territorio. As fortalezas, os lugares de culto e as pequenas elevacións organizaban visualmente a comarca e formaban parte esencial da identidade das comunidades locais.
Hoxe, o Miradoiro de Canderrei conserva esa capacidade para explicar o territorio desde a altura. As ruínas, a capela e a amplitude visual da Limia constrúen unha experiencia profundamente ligada á memoria histórica da comarca.
O lugar transmite ademais unha sensación moi particular de permanencia. A pesar do paso dos séculos e da desaparición parcial das estruturas, o monte continúa exercendo a mesma función esencial: observar o horizonte e manter unha relación directa coa paisaxe da Limia.
Desde as ruínas do Castelo de Canderrei, a chaira segue abríndose lentamente baixo o ceo inmenso da antiga Antela.




